บทที่ 40 เรื่องของเรา [ต้นน้ำ-น่าน]

“ยิ้มอะไร” ธาราถามคนป่วยที่เอาแต่มองเขาแล้วอมยิ้ม ขณะเช็ดตัวเพื่อบรรเทาพิษไข้ ซึ่งต้นเหตุที่ทำให้เธอป่วยก็เป็นเพราะความไม่รู้จักพอของเขาเอง ส่วนอ่อนไหวของเธอถึงได้อักเสบ จนทำให้จับไข้

“ก็เฮียกำลังเขิน”

“เขินอะไร”

“เขินหนูไง”

“ทำไมต้องเขินด้วย คนที่ต้องเขินคือคะนิ้ง ไม่ใช่เฮีย”

“หนูไม่เขินเฮียหรอก ร่...